Historia e shkodranes, U martua me një njeri me ngjyrë, Derisa na lindi vajza, familja nuk i fliste burrit

Protestat pas vdekjes së George Floyd në duart e policisë, nxjorrën përsëri në pah betejën e dhimbshme barazi racore në Shtetet e Bashkuara. Por, çdo të thotë të ndeshesh me problemet racore në një kontekst më personal me çfarë vështirësish përballet një çift dy racor në Amerikë

Jonida Spahija dhe bashkëshorti i saj Nnamdi Nwachukwu Nuaçuku ndanë përvojën e tyre me Rudina Dervishin e Zërit të Amerikës.Jonida dhe Namdi, një çift shqiptaro nigerian në Uashington DC, i dinë mirë vështirësitë dhe sfidat që sjell një martesë dy racore.

Marrëdhënia e tyre kaloi ditë të errëta në fillimet e saj, pasi u refuzua për një kohë të gjatë nga prindërit dhe familja e Jonidës

U rrita në një familje tradicionale myslimane nga Shkodra. Kisha udhëzime të qarta edhe pse të pathëna qe të martohesha me dikë nga veriu dhe nga e njëjta fe. Sigurisht, nuk u nisa me synimin të gjeja dikë që do të ishte komplet e kundërta. Gjeta një njeri të mirë me të cilin ndërtova miqësi dhe filluam të dilnim që në kulturën tonë nënkupton martesën thotë Jonida për Zërin e Amerikës.

Nuk më pranuan që isha partneri i saj, derisa lindi vajza. Në atë kohë kishim qenë bashkë për gati tetë vjet. Imagjinoni të jesh në një marrëdhënie ku jeton vetëm pesë minuta larg nga prindërit e bashkëshortes, për të cilët unë nuk ekzistoja, thotë Nnamdi për Zërin e Amerikës.

Jonida thotë se iu desh të bënte një jetë të dyfishtë për një kohë të gjatë duke u përpjekur të menaxhonte veças dy gjëra shumë të shtrenjta për të, Namdin dhe familjen e saj.

Kam vepruar me një mentalitet të heshtur që nuk më shërbeu në aspektin afat gjatë. Në retrospektivë e di që nuk mund ta përsëris atë gabim. Ja ku jemi tani. Të gjithë po i rishikojmë marrëdhëniet racore dhe po i analizojmë në një kontekst shumë më të gjerë se martesa, në shoqëri, dhe kudo në realitet.